Ma Kendimize Sevinmiyax

Futbol üzerine söylenecek ve yorumlanacak çok şey var. Bu yorumlar afaki değil, tabii verilere dayandırılabilir. Bunun için futbol yorumcusu olmaya gerek yok. Hayatın içinden herkesin görebileceği bir gerçeklik. Çünkü futbol; politika, ekonomi, eğlence, pazarlama ve güçtür. Bütün bunlarla çok güçlü bir ilişkisi ve etkisi vardır. En başta toplum üzerinde çok büyük bir etkisi var. Zaman zaman politikayı da etkiler. 

Futbolun iktidar yani güçle ilişkisi politika kadar güçlü değildir diye düşünüyorum ama toplum üzerindeki etkisi bakımından politikadan daha pratik ve daha etkilidir günümüzdeFutbolun sosyal ve kültürel yanları da güçlüdür. Tek yönlü değildir. Kültürel açıdan baktığımızda, bir oyun olarak düşünürsek birleştirici ve sağlıklı yanları var. Amedspor’un Süper Lig’e çıkması beraberinde bazı tartışmaları da getirdi.

Bazı klişe, siyasi, sığ değerlendirmeleri bir kenara bırakarak, toplum üzerinde olumsuz yanlarını da çokça konuşulabiliriz. Ancak konu Amedspor’a geleceği için ben eleştirmeyi tercih etmiyorum. Çünkü Kürtlerin sürekli Kürtler tarafından eleştirilmesini doğru bulmuyorum. Özellikle söz konusu bir başarı ise, tıpkı faşizmin ürettiği ve tüm ezilenlere karşı kullandığı terimleri bu defa biz kendi kendimize karşı kullanıyoruz. İnsan bunu görebiliyor. İnsanın şu soruyu sorası geliyor: “Kime benzedin bu kadar, bunlar kimin argümanları?” Sadece ideolojik kimliğin sol veya özgürlükçü diye, o kimliği sözlerinde ve yaptıklarında taşıdığı anlamına gelmiyor maalesef.

Bazı değerlendirmeler görüyorum, şaşırıyorum özellikle bizim camiadan: “Yok biz kölenin kölesiyiz, yok şuyuz buyuz.” Yaw arkadaşım, bir bizi salın ya. Biz de neye sevinip neye üzüleceğimizi bilecek kadar mücadele, deneyim ve fikre sahibizdir. Yani birilerinin sürekli bizi değerlendirmesi gibi hissediyorum ben şahsen. Bu bakış açısı aşırı dar, siyasal, sürekli kritik yapan sığ bir kafanın sonucu bana göre.

Amedlilerin çok meşhur bir sözü vardır: “Ma Kendimize sevinmiyax”

Amedspor’un Süper Lig’e çıkması,  Kürtlerde siyasetle yeterince ulaşılamayan ulusal ruh birliğinin kurumsallaşmasına yansımalarından biri oldu. Bunun dışında direniş ve isyanla güncel siyasal alanın dışında ilk defa bir başarı ve olaya sevinç yaşandı. Öncelikle tüm halklar gibi Kürtler de bunu hak ediyor.

Eğer iktidarın olumsuz yanlarından söz edecek olursak, bu tüm faşizan baskılara rağmen kendi olmakta ısrar eden, kendi yerelinin, halkının ruhunu taşıyan Amedspor takımı veya taraftarı üzerinde değil; belki en çok aile, özgürlük adına yola çıkmış, kurumsallaşmış kurum ve politik alan üzerinden bakmak daha realist olur diye düşünüyorum. Bu konuda yanlış analizlere karşı Michel Foucault analizlerine bakmakta fayda vardır.

Yani durumlara nasıl baktığımız ve nasıl yaptığımız önemli bence. Kürtler neden Amedspor’u desteklediklerinin tamamen farkındalar.

Ayrıca yaşam alanı egemenlere bırakılmayacak kadar değerlidir. Bizim olanı, hak ettiğimizi alıyoruz ve tüm kusurlarımızla yapıyoruz. Spor da bu alanlardan biri. Kürtler için tek gerçek sadece ve sadece gösteri toplumuna dönüşmüş yüzeysel güncel siyaset değildir. Her alan politiktir. Bu konuda Friedrich Nietzsche’ye kulak verilmeli.

“Yaşamın sırrı, bir amaç için örgütlenmiş enerjidir.” 
Niccolò Machiavelli ise şöyle özetliyor:
“Amaç, araçları haklı çıkarır”