Ahmet Kaya “İyi ki Doğdun, İki Gözüm”

“Malatya’dan Sürgüne”

Ahmet Kaya, 28 Ekim 1957’de Malatya’da dünyaya geldi. Babası Kürt, annesi Adıyamanlı bir ailenin çocuğuydu. Çocuk yaşta tanıştığı yoksulluk, taşrada bir göç hikâyesine dönüştü. Henüz gençken, eline aldığı sazla yoksulların, işçilerin, mahpusların sesini duyurmanın yolunu buldu. Onun müziği, bir halkın susturulmuş sesiydi.

“Halkıyla Buluşan Bir Gerçeklik”

1980’lerle birlikte Türkiye’deki toplumsal kırılmanın, adaletsizliğin, yasakların ortasında büyüdü. Her şarkısında bir yarayı sardı; her melodisi bir direnişi anlattı. O, sadece bir sanatçı değil, halkının vicdanıydı. “Yorgun Demokrat” olarak hayata baktı; “Ağladıkça” kalemini değil, sazını konuşturdu. “Kum Gibi” dağılmış hayalleri yeniden bir araya getirmeye çalıştı.



“Kürtçe Bir Şarkı Yapıyorum”

Bir gün “Kürtçe bir şarkı yapıyorum” dediğinde, linç kampanyasının hedefi oldu. O söz, Türkiye’deki ikiyüzlü demokrasinin aynasına dönüştü. Sürgün yollarına düşmek zorunda kaldı. Ama o, “Söyle” demekten, “Başım Belada” olsa bile, sözünü esirgemekten hiç vazgeçmedi.

 

“40 Yıldır Sefalette Bu Ahmet”

Paris’te geçen yılları, hasretle, memleket özlemiyle doluydu. Ölüm, 16 Kasım 2000’de ansızın geldi. Ama Ahmet Kaya ölmedi; çünkü halkı hâlâ onunla “Acılara Tutunuyor.”

 

“Vay Benim Köpek Yalnızlığım”

Bugün doğum gününde, onu bir şarkı değil, bir vicdan olarak hatırlıyoruz.
Çünkü Ahmet Kaya, bu coğrafyada hâlâ “Bir yürekten iki gözle bakan adam” olarak yaşıyor.

Bugün doğum gününde, onu bir şarkı değil, bir vicdan olarak hatırlıyoruz.
Çünkü Ahmet Kaya, bu coğrafyada hala “Bir yürekten iki gözle bakan adam” olarak yaşıyor. Şarkıları hala en çok dinlenen şarkılar olarak dinlenmekte.