Halepçe'de Elma Kokusu

Elma Kokulu Sessiz Ölüm

16 Mart 1988’de Saddam rejimi, Halepçe’ye hardal ve sarin gazlarıyla saldırdı. Gökyüzünden yayılan elma kokusu, saniyeler içinde binlerce sivili uykusunda veya kaçarken yakaladı. Modern tarihin en büyük kimyasal felaketi olan bu saldırı, çocukların ve yaşlıların cansız bedenlerini sokaklara savurarak insanlık vicdanında derin bir yara açtı.

Saddam’ın Sonu ve Adalet

Katliamın baş sorumlusu Saddam Hüseyin, 2003’te devrildikten sonra kendi halkına karşı işlediği bu suçlardan yargılandı. 30 Aralık 2006’da idam edilmesi, Halepçe kurbanları için geç kalmış bir adaletti. 2010 yılında ise Irak mahkemeleri bu saldırıyı resmen bir "soykırım" olarak tanıyarak tarihin karanlık sayfalarına hukuken not düştü.

İran ve Bölgesel Savaşlar

O dönem savaşın merkezi olan Halepçe, bugün İran rejiminin bölgede yürüttüğü büyük çatışmaların gölgesinde kalıyor. İran’ın dahil olduğu mevcut savaşlar ve bölgesel gerilimler, Ortadoğu’daki sivil halkların kaderinin otuz sekiz yıl sonra bile değişmediğini gösteriyor. Geçmişin kimyasal saldırıları, bugünün modern füzeleriyle halklar üzerinde yıkım yaratmaya devam ediyor.

Bitmeyen Acı ve Miras

Halepçe’nin yarası sadece o günle sınırlı kalmadı; hayatta kalanlar hâlâ kanser, solunum yetmezliği ve sakat doğumlarla mücadele ediyor. Bugün şehir, kimyasal silahların yasaklanması gerektiğini hatırlatan sessiz bir anıt gibi duruyor. Yaşananlar, kitle imha silahlarının yıkıcı gücünü ve uluslararası toplumun soykırımı önleme konusundaki tarihi sorumluluğunu simgeliyor.