Şengal Soykırımı

Şengal Savunmasız Bırakıldı
3 Ağustos 2014 sabahı IŞİD, Êzidîlerin kadim yurdu Şengal’e dört ayrı yönden koordineli saldırı başlattı. Bölgeyi korumakla görevli Peşmerge güçlerinin saldırı öncesinde geri çekilmesi, sivilleri savunmasız bıraktı. Silahlı örgüt kısa sürede köyleri ele geçirirken yüz binlerce insan evlerini terk etmek zorunda kaldı.
Katliamdan kaçabilen on binlerce Êzidî, Şengal Dağı’na sığındı. IŞİD’in kuşatması altında kalan siviller günlerce yiyecek, su ve ilaç olmadan yaşama tutunmaya çalıştı. Ağustos sıcağında çocuklar, yaşlılar ve hastalar susuzluk, açlık ve sıcaklık nedeniyle hayatını kaybetti. Dağ, hem sığınak hem de toplu bir ölüm alanına dönüştü.

Kadınlar Köleleştirildi Erkekler Katledildi 
IŞİD, ele geçirdiği köylerde Êzidî erkekleri ve yaşlı kadınları ailelerinden ayırarak toplu biçimde katletti. Kurbanların bir bölümü Şengal çevresindeki toplu mezarlara gömüldü. Soykırımın simge noktalarından Koço köyünde 15 Ağustos’ta erkekler öldürüldü; kadınlar ve çocuklar ise esir alınarak bölgeden götürüldü.Altı binden fazla Êzidî kadın ve çocuk kaçırıldı. Kadınlar ve kız çocukları Irak ve Suriye’de kurulan köle pazarlarında satıldı; sistematik tecavüz, işkence, zorla evlendirme ve din değiştirme uygulamalarına maruz bırakıldı. Erkek çocukların bir bölümü ailelerinden koparılarak IŞİD kamplarında eğitildi ve çocuk asker yapılmak istendi.

Koridor Yaşam Taşıdı
Şengal Dağı’nda kuşatılan siviller için YPG, YPJ, PKK güçleri ve Êzidî savunma gruplarının katılımıyla Suriye yönüne bir yaşam koridoru açıldı. Binlerce kişi bu güzergah üzerinden Rojava’ya ulaştırıldı. Uluslararası koalisyonun hava saldırıları ve yardımları da kuşatmanın kırılmasına katkı sağladı. Koridor, ölümle yaşam arasındaki tek geçide dönüştü.

Bir Halk Hedef Alındı
Birleşmiş Milletler, IŞİD’in Êzidîlere yönelik eylemlerini soykırım, insanlığa karşı suç ve savaş suçu olarak tanımladı. Katliamlar, cinsel köleleştirme, çocukların kaçırılması, zorla din değiştirme ve kutsal mekanların yıkılması; Êzidî toplumunu yalnızca yaşadığı topraklardan değil, tarihsel kimliğinden de silmeyi amaçlayan sistematik bir saldırının parçalarıydı.

Kayıplar Hala Dönmedi
Soykırımın üzerinden 12 yıl geçmesine rağmen yaklaşık 2 bin 800 Êzidînin akıbeti hala bilinmiyor. Binlerce aile yakınlarından haber beklerken yaklaşık 200 bin Êzidî yerinden edilmiş durumda. Şengal’deki güvenlik sorunları, yıkılan altyapı ve siyasi belirsizlik, insanların topraklarına güvenli ve kalıcı biçimde dönmesini engelliyor.

74’üncü Ferman Unutulmadı
Êzidîler, 3 Ağustos 2014’te başlayan soykırımı tarih boyunca karşılaştıkları katliamların devamı olarak “74’üncü Ferman” diye anıyor. Bugün 3 Ağustos yalnızca bir yas günü değil; kayıpların bulunması, faillerin yargılanması, toplu mezarların açılması ve Şengal halkının kendi topraklarında güvenli yaşaması talebinin hala sürüyor.