Madımak Katliamı

Telefonlar Susmadan Önce

Otelin sabit telefonları hâlâ çalışıyor.
İçeridekiler yakınlarını, dostlarını ve ulaşabildikleri kamu kurumlarını arıyor.
Ortak mesaj aynı:
"Otel kuşatıldı. Yardım bekliyoruz."
Duman binaya doldukça telefon görüşmeleri de birer birer sona eriyor.

Pencerelerde Bekleyiş

Yangın büyüyor.
Üst katlarda kalanlar pencere önlerine geliyor.
Kimileri beyaz bez sallıyor, kimileri elleriyle yardım işareti yapıyor.
O anlar televizyon kameralarına yansıyor.
Türkiye, içeride mahsur kalan insanların yardım bekleyişini canlı yayınlarda izliyor.

Duman Koridorları Kaplıyor

Alevlerden önce duman ulaşıyor.
Koridorlar görünmez hâle geliyor.
Kapılar kapanıyor.
Odalar sığınılacak son yer oluyor.
Nefes almak her dakika biraz daha zorlaşıyor.

Dışarıda Zaman Akıyor

Otelin önünde binlerce kişi var.
İçeride ise zaman daralıyor.
Kurtulanların yıllar sonra anlattığına göre, en son kaybolan şey umut değil; nefes oluyor.

Yıllar Geçiyor

Madımak'ın alevleri söndü.
Ancak geride kalan sorular hiç sönmedi.
Nasıl oldu?
Neden önlenemedi?
Kimler sorumluydu?
Bu sorular, otuz yılı aşkın süredir adalet arayışının merkezinde yer alıyor.

Madımak, yalnızca 2 Temmuz 1993'te yaşanan bir katliam değildir.
O gün, içeriden yükselen yardım çağrıları, pencerelerde bekleyen insanlar ve yıllardır cevabı aranan sorular, Türkiye'nin ortak hafızasının bir parçası oldu.